homepage
line

Veerkracht

 

Tja. Al maanden probeer ik het onderwerp 'Covid' of mijn mening over 'avondklok' en 'vaccinatiebewijs' puur voor mijn huisgenoten te bewaren. U moest eens weten, beste lezer, hoe snel ik de keukentafel dan voor mij alleen heb. U bent vast het onderwerp inmiddels ook wel beu. Nu de humor wel zo'n beetje uit de pandemie is geknepen en grimmige acties zelfs Youps briljante bewerking van Flappie een breed podium ontzegde, blijken de viruswappies tot in de hoogste regionen van de samenleving verdeeldheid te kunnen zaaien. Vanuit mijn professie zie ik de rechtstaat prima functioneren, als persoon vind ik het bloedlink om de mazen in de maatregelen op te zoeken en aan flarden te schieten.

 

In een opvoedkundige bui leg ik echter aan mijn tienerzoons uit dat juist dát democratie is. Een burger is te allen tijde in staat de vinger diep in een zere plek te boren. Boeien, zegt de jongste en ik knik, trots op zijn vermogen razendsnel een mening te verwoorden en direct een strafmaat te bedenken. Pas als de koptelefoon met de noicecancelling op tien weer op gaat, dringt de ware betekenis van zijn repliek tot mij door. Toch een aardje naar zijn vaartje... Meer geschikt voor het notariaat dan de advocatuur.

 

Na deze zeer lange inleiding ben ik zelf al een beetje kwijt waar ik naartoe wilde. Ja, wintersport, die weet ik nog. Of het terras dat tegenover ons kantoor aan de Zaanweg in het voorjaarszonnetje baadt. Verjaardagen waar je pas vanaf 21 uur 's avonds welkom bent. De kroeg. De sportschool. De kapper. Zelfs De Bijenkorf zendt lokstoffen... Alle highlights van het jaar hebben inmiddels de kleur van corona in onze grijze cellen geplant. Nee, mijn betoog gaat erover dat Covid ons veel heeft ontnomen, maar onmiskenbaar óók belangrijke lessen geleerd heeft. Zoals de kunst van nederigheid en de kracht van overstijgen.

 

Boeien, zegt de jongste en ik knik, trots op zijn vermogen razendsnel een mening te verwoorden en direct een strafmaat te bedenken.

 

Dat de natuur daartoe in staat is!

Microscopisch nauwelijks waarneembaar, maar een grotere impact dan al die met rede en verstand gezegende superprimaten kunnen beheersen of zelfs maar bevatten. De kwetsbaarheid van onze samenleving werd - en wordt nog steeds - keihard aangetoond. Elke sprong voorwaarts om het virus te doden lijkt een nieuwe macrobiologische overlevingsstrategie aan te boren. De souplesse waarmee mutaties de piketpalen blijven verzetten, móet wel bewonderd worden. Dat de natuur daartoe in staat is!

 

We blijken ook een stuk krachtiger dan verwacht

Als mens maken wij onderdeel uit van diezelfde natuur. Velen vinden onze rol destructief, sommigen prijzen de maakbaarheid en weer anderen denken dat wij onze eigen invloed grenzeloos overschatten. Ik onthoud me op dit punt van commentaar, als te groot om te doorgronden. Ik beperk mij tot datgene waar ik dagelijks mee te maken heb. Met veerkracht. Met optimisme. Met mededogen en een hands-on mentaliteit. Met de power om te delen en de wil om te geven. Ja, we zijn kwetsbaarder dan gedacht. Gelukkig blijken we ook een stuk krachtiger dan verwacht. Anderhalve meter uit elkaar vormen we een hechte groep. Vangen we elkaar op en zijn we er voor elkaar. Met uitschieters die ons scherp houden. Waar niet de angst maar hoop regeert.

 

Iemand omarmen is er voorlopig nog niet bij. Onze trots op elkaar en onze sterke samenleving mogen we wél vasthouden.

 

Hartelijke groet,

 

 

 

 

 

 

Mr. Jacobs VMN
r.jacobs@zaannotarissen.nl