homepage

GEWOON ZAANS

line

Silvester spreekt

Notaris Rik Jacobs

 

1 januari 2017

Het is officieel. We zijn het jaar doorgekomen. Allemaal. En allemaal met onze eigen kleerscheuren. Sommigen hebben eindelijk een huis gekocht. Anderen gelukkig het huis verkocht. Zijn op de knieën gegaan en inmiddels gehuwd. Hebben die vanwege de recessie uitgestelde echtscheiding nu maar eens doorgezet. Zijn een eigen zaak gestart. Hebben het bedrijf verkocht. En zijn ook dit jaar niet dood gegaan...

Een jaar waarin de weledelgeleerde Meester Jacobs een tikkie terug kreeg van zijn op dat moment niet zo edele viervoeter. Na een maand of acht vrijwel alleen maar witte jassen te hebben gezien, snakt deze notaris er inmiddels naar om zijn vak niet meer alleen theoretisch uit te voeren maar weer met echte mensen te maken te krijgen. Want voor een communicatief persoon zijn de gedwongen stilte en voorgeschreven rust een marteling.

Maar als de hersenen flink door de pan geschud zijn, duurt het een tijdje voordat alle verbindingen weer goed functioneren. En een notaris moet juist scherp zijn. Alert en toch bedachtzaam. Overzicht hebben en snel inzicht krijgen. Dat gaat niet als de plus- en de minpool af en toe sluiting maken. En de weledelgeleerde daarmee een flinke koppijn bezorgen!

Operaties, medicatie en therapie hebben de polen weer recht tegenover elkaar geaard en stevig vast gesoldeerd: Meester Jacobs is klaar voor zijn terugkeer in het notariaat!

Het meest verheug ik mij op de mensen.

De collega's, de onvolprezen Meesters Bos en Kurk, die daags na de fusie geconfronteerd werden met mijn uitval. Niks aan elkaar wennen, mouwen opstropen en gáán... Zij hebben Zaannotarissen tot een strak georganiseerd geheel gesmeed.

Het team, ik verheug mij op de geintjes en de gebbetjes die passen bij nauwe samenwerking. Na maandenlang vooral met de medische stand te maken te hebben gehad, heel kundig hoor maar ze spreken een andere taal, kan ik intens verlangen  naar de typische sfeer van het notariskantoor. Die heeft, zeg maar, toch een wat andere dynamiek...

De cliënten, wat heb ik dat gemist! Het praten, denken en zoeken naar oplossingen en mogelijkheden. De aktes, die op zich misschien niet zo bijzonder zijn maar de mensen die ze aan de andere kant van de tafel zitten te tekenen hebben zo hun eigen emoties en motivaties.

Het stel dat dolgelukkig samen de koop- en hypotheekakten voor hun nieuwe woning ondertekent. Stralend kijken ze elkaar en mij aan.

Of het juridisch houvast kunnen geven aan het verdriet om wat voorbij is, een huwelijk, een leven... Tranen en toch ook opluchting...

De gretigheid van jonge ondernemers, die nog geen idee hebben wat er voor ze in het verschiet ligt. Of oudere ervaren ondernemers, die net zo begerig zijn om weer een nieuw avontuur aan te gaan. Of af te sluiten.

Gelukkig ga ik daar weer deel van uitmaken. Anders wellicht, een heftige ervaring verandert een mens, maar net zo gedreven als voor het ongeluk. Ik heb er zin in!