homepage

WONEN EN WERKEN IN EEN LEVENDIGE OMGEVING

line

Echte liefde

notaris Rik Jacobs

 

1 maart 2017 

Het is inmiddels vaste prik bij ons thuis op de zondagavond: Boer zoekt Vrouw. Voor de lezers, die bij de begintune snel naar hun werkkamer vluchten, even ter verduidelijking: dit seizoen hebben vijf heren moeite om op eigen houtje verkering te krijgen. Onbegrijpelijk in deze tijden van postorderbruiden en online dating waar voor elk potje wel een passend dekseltje te vinden is maar, oké, het is wel een romantisch thema.

Bij sommige boeren zit de schoonheid van binnen. Dat zij de steun van koppelaarster Yvon kunnen gebruiken, kan ik begrijpen. Zij praat die onwennige eerste indruk aan elkaar.

Maar er zitten toch boeren bij waar half vrouwelijk Nederland wel een beschuitje mee schijnt te willen eten. "Die zal dan wel een rotkarakter hebben," is mijn ietwat kinderachtige, want door afgunst gedreven, reactie op het gezwijmel. Met zijn mouwen opgerold tot boven zijn spierballen tilt hij de overvolle postzakken boven zijn hoofd. En die zoekt een vrouw. Op tv. Omdat hij er anders geen vindt... Yeah, right...

De boer zoekt helemaal geen vrouw. Nee, hij zoekt een boerin. Eentje die van aanpakken weet en zich, zonder blikken of blozen, tot haar oksels in de modder of erger laat wentelen. Die eindeloos schept en spit en kruit. Die twee extra handjes heeft, die zelfs de grootste, sterkste en stoerste vent soms gewoon nodig heeft om de klus te klaren. Die helpt het huishouden te verlichten. Zo'n struise meid waar hij, was hij in een andere tijd geboren, als vanzelf aan gekoppeld zou worden. Gelukkig heeft hij Yvon en komt het helemaal goed.

Een meewerkende partner. Fiscaal aantrekkelijk en dus goed voor het gezamenlijke bezit. Want je spaart je zomaar een personeelslid uit, inclusief bijkomende ongemakken als functioneringsgesprekken en salarisonderhandelingen.

De voordelen voor zo'n stel zijn groot. Die voordelen kunnen ze allemaal zelf wel bedenken. De nadelen zijn dat echter ook. En dáár willen ze dan weer liever níet aan denken. Terwijl het zo gemakkelijk en vooral verstandig is om een en ander vast te leggen in tijden van liefde. Want in tijden van oorlog sta je als meewerkende partner behoorlijk in de kou. Geen huis, geen werk, geen geld, geen opgebouwd pensioen. En als het echt hommeles is nog een groot gat in je cv ook. Want krijg - of geef - maar eens een goede referentie in omstandigheden waarin ratio vaak ver te zoeken is...

Over samenlevingscontracten hoor ik Yvon helemaal niet praten in de uitzending. Wel over hoe dapper het is om huis en haard achter te laten voor een nieuw avontuur. En de liefde natuurlijk. Maar als zo'n zoekende boer (of boerin) publiekelijk zijn (of haar) betere helft gescoord heeft, betekent dit meestal dat die zich stort in de klei, het veem of de shit... 

Best leuk, een uurtje romantiek op zondagavond. De realiteit is weer voor de rest van de week. Waar verstandige mensen een samenlevingscontract sluiten. Ter bescherming van de bezittingen, het bedrijf en elkaar. Dat is pas echte liefde!