homepage
line

Contradictio in terminis

 

Notariaat en fossielvrij. Mmmmm, hoe verhouden deze twee begrippen zich tot elkaar? Nou, niet. Ik vind mezelf natuurlijk nog steeds een jonge god, u had me moeten zien shinen op de surfplank, maar daar denkt de jeugd heel anders over. 'Volgend jaar beter niet meer doen, pap'. Lijkt me vrij duidelijk, in hun ogen ben ik net zo stoffig als het imago van mijn beroepsgroep. En het zal ook wel wat met de kubieke meter waterverplaatsing te maken hebben gehad…

 

Tja, the next generation vindt iedereen boven de dertig 'fossils' en 'dinosaurs' dus de fossielvrije toekomst heeft voor hen misschien meer te maken met het ontbreken van ouderlijk gezag. Toch hebben we dit begrip juist voor hen en hun kids geïntroduceerd - en niet om ze dezelfde vrijheid en vooral de losbandigheid die wij kenden te gunnen. Wij voelen ons verantwoordelijk voor de staat van het klimaat en onze planeet. Omdat het hoog tijd wordt dat we Moeder Aarde als een notabele gaan behandelen, met respect.
De laatste anderhalve eeuw hebben we haar binnenste leeggeroofd, haar zuurstofopname afgekapt, haar zuiveringssysteem vergiftigd en haar heel lange adem verstikt. Haar kinderen, de mens aan de ene kant met het dieren- en plantenrijk als tegenpool, staan voor mij symbool voor Kaïn en Abel uit het eerste testament. Broedermoord. Alle tien geboden worden in versneld tempo met een overrompelend aantal voeten getreden. De botte bijl der ongebreidelde consumptie geselt de natuur in al haar facetten.

 

Ik ben notaris. Ik grossier in rampspoed en donkere scenario’s. Ik leef met de dood. Maar ik ben ook een mens. Ik consumeer. Ik eet vlees, rij diesel en houd paarden voor het plezier. Zeg Italië en ik stap in het vliegtuig. Mijn lichaamslengte mag geen excuus zijn voor mijn footprint.
En dan zakelijk… Kilo’s papier passeren de praktijk. Nog steeds, ondanks onze stroomvretende digitale kantoren. Dat ‘doe toch maar even’-printje is snel gemaakt. Naast alle aktes en contracten die nu eenmaal een fysieke vorm eisen. In twee- of drievoud. Nadenken over de koffieboon die mij ’s morgens op gang helpt. Wat voor weg heeft die afgelegd en hoeveel water, brandstof en zuurstof heeft het brandingsproces gekost. Móet ik echt elke dag vitaminebommetjes als kiwi’s, papaya’s of avocado’s eten en waarom bestel ik eigenlijk liters Zuid-Afrikaanse wijn? Dat ik de schillen netjes in de groene bak stop en plastic verpakkingen mijd, voelt nu toch een beetje halfslachtig. Vanavond stap ik toch weer op de motormaaier…

 

Keihard doen we met steeds meer mensen ons best om niet naast, maar boven de natuur te gaan staan. Met desastreuze gevolgen voor klimaat, dieren- en plantenleven en uiteindelijk… de mens. En ik meen wel te weten welke soort hieruit niet meer opkrabbelt en zich aan weet te passen aan een nieuw normaal.

 

Ik heb me nooit geschaamd om door het imago van mijn beroep als fossiel te worden aangezien. Ik kon het zelfs aan om me door de jeugd als dusdanig te laten betitelen.

Tot nu. Fossielvrij is de verlossing.

Hartelijke groet,

 

 

 

 

 

 

Mr. Jacobs VMN
r.jacobs@zaannotarissen.nl