homepage
line

Generatiekloof

 

De eerste generatie bouwt het vermogen op. De tweede generatie beheert het en de derde geeft alles uit... Lekker cliché, Jacobs, zult u zeggen, verzin eens iets nieuws. Dat kan ik. De eerste generatie offert ziel, zaligheid en helaas vaak genoeg ook gezinsgeluk voor de opbouw van een mooi bedrijf en de twééde generatie maakt alles op. Veel vlotter proces, de kleinkinderen komen er niet meer aan te pas.

 

Ik haal nog maar iets uit de oude doos, daar grossieren wij notarissen tenslotte in, maar geld maakt niet gelukkig. Comfortabel leven, dat is andere koek. Leuk huis, knappe auto, kinderen goed in de kleren en de spullen, af en toe op vakantie. Daar doen we het voor.

 

Het ligt niet in de Zaanse aard om te streven naar Ferrari's en Rolexen. Nee zeg, de diepte investeringen blijven in het bedrijf. Elke dag, liefst zes dagen per week, wordt door de eerste generatie gebuffeld om de zekerheden te laten groeien. Het bedje wordt gespreid voor de jeugd. Ze hoeven alleen maar in te stappen. Maar, beste ondernemer, ik weet niet of u wel eens naar van die obscure Amerikaanse programma's kijkt waarin opgetutte kleuters met naveltruitjes voor een jury de droom van hun moeder leven. Tssss, hoor ik u sissen als een vijfjarige al twerkend over het podium gedirigeerd wordt door mama. Ja, vreselijk. Maar zijn wij zelf een haar beter als wij ons familieleven opofferen met hun toekomst als grijsgedraaide smoes? Willen onze kinderen wel worden zoals wij? Kunnen zij dezelfde passie opbrengen, dezelfde bezieling en de inzet die nodig is om onze droom verder te verwezenlijken? Kortom, wordt onze droom hun nachtmerrie?

 

Zaanse ondernemers zijn natuurlijk niet te vergelijken met die ordinaire Amerikaanse poppenkast maar ook wij moeten waken voor projectie van onze eigen wensen en gevoelens op onze kinderen. Een succesvolle ondernemer heeft doorgaans een stevige persoonlijkheid. Met doorzettingsvermogen en stamina heeft deze voor elkaar gekregen dat er iets na te laten valt.

 

Hoe anders is dat voor de jeugd? Zij zijn opgegroeid in materiële weelde, hebben vaak meer spullen dan aandacht en zitten nu eenmaal anders in elkaar. En ze zijn onze kinderen. Twintig, dertig, zelf al vader of moeder, maakt niet uit. Het blijven onze kinderen en dus zijn we geneigd de dienst voor ze uit te blijven maken. Kinderen zien op tegen hun ouders, niet andersom. En je moet wel heel sterk in je schoenen staan als niet af en toe memoreert aan wie ze hun goede leventje te danken hebben. Wees eerlijk!

 

Bezit brengt verantwoordelijkheid met zich mee. U kóós voor de onderneming. Realiseer u dat familiebedrijven reddeloos ten onder gaan door gebrek aan communicatie en sturing. Door tegengestelde wensen bij de volgende generatie. Wég met de mantel der liefde. Bepaal wie, wat en hoe en kijk daarbij goed en eerlijk naar competenties. En vooral, wees open. Is uw droom ook hun passie? Regel het zorgvuldig! Doe het voor de kleinkinderen.

 

 

 

 

 

 

mr. H.J. Jacobs (Rik)
r.jacobs@zaannotarissen.nl